Celebramos o #DíaDoLibro cun relato de Emilia Pardo Bazán.

Publicado en 1913, Lo de siempre sitúase nunha imprenta, espazo fundacional da modernidade no que a palabra se fixa, se reproduce e circula, e no que se fai visible tamén a disputa polos lugares de enunciación. Nese ámbito cargado de significado, a autora —que coñecía ben as resistencias do seu tempo á plena incorporación das mulleres á esfera pública— traza unha penetrante distinción entre ideoloxía política e ideoloxía de xénero, evidenciando ata que punto esta última permanece allea —ou é excluída— das lóxicas da acción colectiva. A súa reflexión adiántase así a liñas de pensamento que, anos despois, adquirirían centralidade no discurso feminista, como as defendidas por Clara Campoamor.

A lectura revélase, deste xeito, como un exercicio de conciencia e como unha práctica de liberdade.

O texto completo pode lerse na seguinte ligazón. Feliz Día do Libro.